فن آوری اتمی برای مقاصد صلح آميز آری، برای تسليحات اتمی
احمد فرهادی
۲۶ شهريور ۱۳۸۲

مسئله توانائيهای ايران در زمينه فن آوری انرژی اتمی و مقاصد جمهوری اسلامی ايران از گسترش اين توانائيها امروزه به محوری ترين موضوع چالش بين مجامع بين المللی و جمهوری اسلامی ايران تبديل شده است. اين امر پيآمد دو اتفاق مهم است که در ۷- ۸ ماهه گذشته در عرصه روابط خارجی پيش آمده است. يکی اينکه معلوم شده است که ايران به لحاظ فن آوری انرژی اتمی بسيار پيشرفته تر از چيزی است که قبلا فرض می شد و با اين سطح پيشرفتگی امکان فنی دستيابی به تسليحات اتمی نيز خيلی آسانتر از آنی است که قبلا فکر می شد . ديگر اينکه تقريبا همه ی دولتهای مهم به اين نتيجه رسيده اند که روند اصلاحات در ايران متوقف و دولت رسمی ديگر در مورد مسائل با اهميت تقريبا خلع يد شده و امور کشور تحت کنترل قطعی ولی فقيه و ارگان های تحت رهبری او قرار دارند. در نتيجه اظهارات رسمی دولت و نمايندگان آن در سياست خارجی اعتبار عملی خود را از دست داده اند و ضمانت اجرائی ندارند. گرچه اکنون ديگر خود جمهوری اسلامی ايران نيز تلاشی برای سرپوش گذاشتن بر سطح پيشرفتگی فن آوری انرژی اتمی در ايران نميکند اما سياست پنهانکاری اين حکومت در اين زمينه در گذشته اين شک را در عرصه بين المللی ايجاد کرده که هدف از پنهانکاری دستيابی به تسليحات اتمی بوده است. اظهارات و عملکردهای متناقض دو دولت رسمی و در سايه نيز اين شک را تقويت ميکنند. دولت رسمی آقای خاتمی با تمام امکانات خود تلاش دارد به جهانيان ثابت کند که ايران استفاده صلح آميز از توسعه فنآوری انرژی اتمی را در نظر دارد و خواهان توليد سلاح اتمی نيست و در اين راستا آماده همکاری با آژانس بين المللی انرژی اتمی است. اما دولت در سايه، که تحت رهبری ولی فقيه قرار دارد، با گزافه گوئی ساز ديگری ميزند و مخالف جدی شفاف سازی پروژه اتمی ايران است و در اين عرصه نيز، مانند تمام عرصه های ديگر، منافع ايران را فدای منافع گروهی خود ميکند. از آنجائی که حرف آخر در رابطه با موضع جمهوری اسلامی ايران را اين دم و دستگاه ميزند طبيعی است که جامعه جهانی اين اظهارات و اقدامات را مبنا قرار دهد. محافظه کاری و تسليم پذيری دولت رسمی و شخص آقای خاتمی در مقابل دولت درسايه و عدم پايفشاری قاطع بر مواضع خود نيز اين نتيجه گيری جهانی را تقويت و تائيد ميکند.

 آرشيو